In de zomer van 2011 fietste ik voor Bionext en Greenpeace het meer dan duizend kilometer lange Pieperpad. Ik fietste deze fantastische fietsroute in omgekeerde volgorde. Ik begon in Zeeuws Vlaanderen en eindigde in Buitenpost, Friesland.

In de Smaakmakend, hét culinaire magazine over biologisch eten van Bionext staat deze maand (mei 2012) een uitgebreid artikel over mijn avonturen op het Pieperpad. De Smaakmakend is verkrijgbaar bij alle natuurvoedingswinkels in Nederland.

Lees over mijn Pieperpavontuur en bekijk de door mij gemaakte Pieperfoto’s op pagina 6 t/m 11.

De klok slaat twaalf uur. Mijn vriend staat met zijn fiets voor de boerderij van de familie Sipma. De eerste kilometers van het Pieperpad in Zeeuws Vlaanderen heeft hij met mij meegefietst. De laatste kilometers van mijn Pieperavontuur zullen wij vandaag samen gaan beleven. Aan de keukentafel van de familie Sipma wordt koffie en een laatste glaasje bessensap geschonken. Er heerst hier een gezellige en gastvrije sfeer.

We stappen op onze fiets en worden door de hele familie uitgezwaaid. Mijn vriend en ik pakken niet direct de Pieperpadroute op. We kregen van de familie de tip om een klein omweggetje te maken. Vlakbij de boerderij is namelijk een punt vanwaar je een schitterend uitzicht over het Lauwersmeer hebt. Ja en nu we er toch zijn is het wel zo leuk om de tip van een local op te volgen.

We fietsen de laatste Pieperkilometers. En dan… daar is Buitenpost. Het begin, of in mijn geval het eindpunt, van het Pieperpad. Meer dan 1000 kilometer heb ik gefietst.

Hoogtepunten
Enkele hoogtepunten op het Pieperpad waren:

• de koeien van het land halen, het meemaken van het melken en kaasmaken op Ter Linde,
• met de trekker ‘t land op, de aardappelvelden in en de geboorte van zeven geitjes bij Jan en Aafke in Oude Tonge,
• fietsen door het prachtige gebied van de Hollandse Waterlinie,
• de heerlijke lunch en fascinerende uitleg over het leven van een honingbij bij Kraayenbeekerhof,
• de rondleiding en de smakelijke piepermaaltijd bij Kookstudio de Riet,
• de warme ontvangst bij Doors Logies,
• de introductie van de Bio-Mobiel en Jacket Potato in Dronten,
• de familie Gort met hun inspirerende levensinstelling,
• de sfeervolle en creatieve B&B Kunsthuis Kort in Workum,
• in Friesland met Asse van Gerbranda State en met Pyt Sipma het land op,

Gezond
Mijn vraag aan het begin van deze tocht was “is biologisch dan echt zoveel gezonder?” Nu zoveel kilometers verder kan ik met volle overtuiging zeggen dat ik geloof dat dat zo is. In biologisch voedsel zitten echt meer voedingsstoffen en minder kunstmatige toevoegingen. Zuivel, zoals melk en yoghurt, bevat meer gezonde vetzuren en géén antibiotica en hormonen. Vlees is gezonder en bevat meer smaak, het vee loopt buiten en krijgt gezonder veevoer. Groenten en fruit worden niet met gif bespoten, ze bevatten geen pesticiden. Kortom biologisch voedsel is beter voor het milieu, het welzijn van de dieren en zeker ook voor ons zelf.

Meer dan fietsen
“Geïnspireerd om er zelf eens een dagje op uit te gaan?” Pak dan ook eens het Pieperpad. Het is net zo leuk om een deel van de route te fietsen. Het hele pad kan natuurlijk ook. Neem er wel de tijd voor. De route is meer dan fietsen van Hengstdijk naar Buitenpost of andersom. Juist door open te staan voor wat er op je weg komt, het luisteren naar de verhalen van de boeren en andere mensen op het Pieperpad maakt het pad zo bijzonder. Kijk mee bij de boer op het land, leer meer over de biologische aardappel, koop een streekproduct en lieve mensen eet biologisch.

Warme ontvangst
Ik heb vele gastvrije boeren en hun families, B&B’s en vriendelijke voorbijgangers ontmoet. Ik kwam mede Pieperpadfietsers tegen en ontmoette behulpzame dorpelingen die mij de juiste weg wezen als ik er even niet uitkwam. Soms was het zwaar. Even de weg kwijt zijn, de harde wind, die ene enorme hoosbui die ik over mij heen kreeg. De warme ontvangst en hulp die ik ontving maakte dan veel goed. Tot slot gaat mijn speciale dank uit naar Ilona Stoker (Greenpeace) en Jasper Vink (Bionext) voor de organisatie van mijn Pieperpadavontuur.

Mede dankzij de vele mensen op mijn weg is dit Pieperpad avontuur voor mij onvergetelijke belevenis geworden.
Iedereen op mijn weg dank ik daarvoor.

Hartelijke groeten & tot piepers!
Daniëlle

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Van Burdaard fiets ik via het stadje Dokkum naar de kust. Op de dijk tel ik wederom vele schapen. En dit zijn waarschijnlijk de laatste schaapjes die ik hier op de dijk zie ,want straks zal de rest van het Pieperpad mij meer landinwaards brengen. In de middag rij ik het erf van Pyt Sipma en zijn familie op. Ik blijf even stilstaan want wat ruik ik? Op dit moment worden de rode uien gerooid, oftewel boven de grond gehaald. Daarna dient de ui nog een aantal dagen op het land te liggen om te drogen. Mmm ruikt best lekker die zoete verse uiengeur.

Rika, de vrouw van Pyt heet me enthousiast welkom. “Doe vooral of je thuis bent. Als je iets wilt drinken of zo, dan pak je maar.” Wat heerlijk om zo gastvrij ontvangen te worden.

Vruchtbaar
Pyt Sipma nam jaren geleden het 60 ha grote akkerbouwbedrijf van zijn vader over. Zijn vader had een gangbaar boeren bedrijf en was gespecialiseerd in de teelt van pootaardappelen. Pyt nam het bedrijf van zijn vader over. Hij constateerde echter dat de bodem jaar na jaar steeds minder vruchtbaar werd. Ieder jaar moest er weer meer gif gespoten worden om ziektes en plagen tegen te gaan.

Pyt vroeg zich af of dat niet anders kon en nam een kijkje in de keuken bij andere biologische boeren. Hij zag dat wel degelijk mogelijk was om zonder chemische bestrijdingsmiddelen of kunstmest te boeren.

Pyt, Rika en dochter Marij geven mij een rondleiding. We lopen met z’n viertjes naar de velden met grasklaver. “Grasklaver haalt stikstof uit de lucht. Het zorgt voor verbeterd en rijk bodemleven”. De grasklaver is bovendien voedzaam biologisch veevoer.

Op het land staan een aantal bijenkasten. De bijen bestuiven de gewassen van Pyt. Voor de vruchtbaarheid van het land is het erg belangrijk ieder jaar vruchtwisselingen te houden. Pyt Sipma verbouwt naast de grasklaver en de uien ook wortelen, pompoenen en pootaardappelen als bijvoorbeeld de mona lisa.

Bloeiende akkerranden
Aan de randen van de akkers van Pyt staan kleurige bloemen. Bloeiende akkerranden zorgen ervoor dat natuurlijke vijanden van landbouwplagen aangetrokken worden en daarmee plagen zoals bladluis voorkomen worden.

Ik sta versteld als Pyt mij vertelt dat hij voornamelijk aan Duitsland levert. “Duitsers vinden het belangrijk gezonde voeding in hun lichaam krijgen. Nederlanders kijken alleen maar naar hun centen. Onze groenten en aardappelen zijn niet te duur, gangbare bespoten groenten en aardappelen zijn gewoon te goedkoop.”

Pyt vindt het onbegrijpelijk dat het zo vanzelfsprekend is geworden dat er in de reguliere landbouw met zulke enorme hoeveelheden kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen gewerkt wordt. En, vooralsnog buiten Europa, worden er met genetische bewerking speciale rassen gekweekt die zelfs nog maar één gif nodig hebben: RoundUp. “Bij roken staat tenminste nog op het pakje dat het dodelijk is. Google maar eens op RoundUp. Daar schrik je echt van, als je eenmaal door de lovende informatie van de producent heen bent.”

De buurt BBQ
Tegen de avond nodigt de familie Sipma mij uit om mee te gaan naar de jaarlijkse buurt barbeque. Een gezellige bedoeling. Ik ben helemaal verrast als blijkt dat maar liefst zes anderen op deze buurt barbeque ook vegetarisch eten. De lucht kleurt paars, rose, geel. Het is tijd om richting mijn bed te gaan.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Het is 10 uur in de ochtend en op een enkele reiziger te fiets na, is er geen mens te bekennen in Sint Jacobiparochie. Sint Jacobiparochie of in het Fries St. Jabik, is bekend als startplaats van het Jabikspad. De bekende pelgrimstocht die eindigt in Santiago de Compostela.

Groener
Mijn weg vervolgt zich langs de kust. Ik ga over een wildrooster heen en fiets dwars door een kudde met witte en zwarte schapen. “Behhe, beehhh!” klinkt er luidkeels aan mijn linker- en aan mijn rechterzijde. “Beh!!”  Soms stap ik onderweg van mijn fiets af en klim ik over de dijk heen. Ik wil toch graag weten hoe het er aan de andere kant uit ziet. “Wie weet is het gras daar groener”, grap ik met een stel dat blijkbaar ineens hetzelfde idee als ik krijgt.

Dan ben ik in Bartlehiem. “Waar ken ik dat ook alweer van?“Ja precies, Bartlehiem is bekend van de Elfstedentocht. Het is de enige plek waar men in drie windrichtingen elfstedentocht-deelnemers in actie kan zien. Ik fiets over het beroemde, echte Finkumerbruggetje van Bartlehiem.

Schuitje varen, theetje drinken
Rechts van mij varen zeilboten, sloepen, plezierjachten over de rivier de Dokkumer Ee. Friesland heeft grote en kleine meren, die met kanalen, sloten en rivieren aan elkaar verbonden zijn. Het water heeft een totale oppervlakte van totaal 11.000 ha.

Bed & Brochje
Bij een brug in Burdaard kijk ik goed om mij heen. Hier zou mijn B&B voor vanavond moeten zijn. Ik bel aan en word vriendelijk ontvangen door de familie Kingma. Mijn kamer bij deze Bed & Brochje  (zo noemen ze Bed & Breakfast in het Fries) geeft een schitterend uitzicht over het water. Bootjes varen voorbij, aan de overkant van het water genieten mensen zichtbaar van hun drankje in de zon.  Het dorpssilhouet wordt bepaald door een oude koren-, pel- en houtzaagmolen. Er heerst hier een sfeer van rust, ruimte en ontspanning. En ik, ik geniet van deze bijzondere Pieperpadtocht.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Een nieuwe dag is aangebroken. Voordat ik vanuit Workum vertrek, check ik eerst de buienradar. Er wordt vandaag zware regen voorspeld. Gelukkig pas aan het einde van de middag dus met een beetje mazzel hoop ik net voor de bui op mijn volgende Pieperpadadres te zijn.

Energie
Met een stevige wind in mijn gezicht fiets ik langs de Friese dijken. In Harlingen stap ik van mijn fiets. Ik voel me brak. Ik merk dat als ik moe ben, het steeds lastiger wordt om de weg te vinden. Het lijkt me verstandig om nu even te stoppen. Bovendien lust ik ook wel een lekkere versnapering. Ik zit bijna een uur op een terras in het centrum van Harlingen en voel geleidelijk de energie weer terug in mijn lijf stromen. De lucht begint te betrekken en o jee.. ik ben nog niet op mijn eindbestemming van deze dag. Dat wordt doorfietsen dan maar.

Samenhang
Ik bel Veronica Aukes van Gebranda State in Pietersbierum: “Hi Veronica, ik ben zojuist bij jullie op het erf aangekomen”. Binnen enkele minuten wijst Veronica mij waar ik mij kan opfrissen, waar de keuken en mijn slaapkamer is. “Vanavond komt mijn man Asse nog even bij je langs om uitleg te geven over de boerderij.”

Asse Aukes vertelt mij dat hij als jonge jongen uit de stad kwam. Met zijn ouders bezocht hij tijdens de vakanties een bevriende boer. Als 5-jarige vond hij het fantastisch om mee te mogen helpen op de boerderij. Vanaf toen wist hij het. Hij zou later zelf boer worden. Nu vele jaren later heeft hij samen met zijn vrouw Veronica en hun vennoten Sander en Marjolein een veelzijdige biologisch-dynamische boerderij.

Dankzij de professionele bedrijfsvoering, de flinke dosis enthousiasme en het idealisme hebben Asse en vennoten weten bij te dragen aan de verdere ontwikkeling van een steeds schonere landbouw. “Het één valt niet los te zien van het ander. Het is een samenhang.” legt Asse mij uit.

Op de boerderij zijn zo’n 350 melkgeiten. Deze melkgeiten zorgen ervoor dat de biologische kringloop sluitend is. In plaats van mest aan te kopen, voeren Sander en Asse de melkgeiten hun eigen gewasresten en groenbemesters (gras/klaver en uitgesorteerde bieten en wortels). De mest van de dieren gebruiken ze om het land te voeden. Van de geitenmelk wordt door ‘de melkverwerker’ kaas gemaakt. En naast andere eigen geteelde gewassen wordt die kaas in de eigen boerderijwinkel verkocht. Bovendien kunnen mensen met uiteenlopende problemen voor een leer-werktraject of dagbesteding bij de zorgtak van de boerderij terecht.

Knagen van het land
De volgende ochtend loop ik met Asse door zijn akkerbouwvelden met pootaardappelen, winterpeen, rode bieten, bloemkool en pompoenen. Na de enorme droogte in het voorjaar is het de laatste paar weken juist erg nat geweest. Niet erg bevorderlijk voor gezonde groei van de gewassen.

“En hoe zit het met de aardappel?” De afgelopen weken hebben veel boeren de piepers ‘gedood’. De brander gaat er overheen. Dat betekent dat het loof van de plant afsterft en de groei van de knol stopt. De pieper blijft vervolgens nog twee tot drie weken in de grond zitten om de schil te laten afharden. Daarna kunnen ze geoogst worden. Asse verbouwt de pootaardappels Biolgold en Agria. Zowel de Biogold als de Agria is geschikt als tafelaardappel en om friet van te te maken. Asse trekt enthousiast een bosje van verschillende biologische wortelrassen van zijn Friese land. Zo, die knaag ik lekker op vanavond.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Ik sta middenin tussen de antiek en curiosa. Om mij heen zie ik Engels porselein, antieke en zilveren gebruiksvoorwerpen, op kleur gesorteerde glascollecties uit vroegere jaren. Aan de muur hangen schitterende schilderijen en achterin Kunsthuis Kort bevinden zich verrassende sculpturen in het atelier.

Ik ben aangekomen in Kunsthuis Kort. Het oude schoolgebouw in Workum wordt inmiddels al bijna 15 jaar door eigenaresse Marian Kort gebruikt als o.a. centrum voor kunst, antiek en curiosa. Marian heet me van harte welkom en leidt mij via de bijbehorende theetuin met een trap naar boven naar de eerste verdieping van de school.

De sfeer is hier precies zoals die in het begin van de vorige eeuw was. Het is net of ik aan het tijdreizen ben. Er hangen oude foto’s en schoolplaten aan de muur. In de gang staan oude lessenaartjes waar ‘s ochtends het ontbijt geserveerd wordt. Op deze bijzondere locatie heeft eigenaresse Marian Kort een Bed & Breakfast gecreeërd. Vanavond slaap ik in het kamertje De Griffel. Een kamertje zoals een non er in die tijd gehad zou kunnen hebben. Overnachten bij Kunsthus Kort is met de uiterst gastvrije Marian en sfeervolle ambiance van het oude schoolgebouw zo een zeer originele en gezellige ervaring.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Wanneer de mensen op mijn Pieperpadavontuur vragen hoe precies mijn weg door Friesland loopt en ik laat hen het Pieperpadgidsje zien, reageren ze allemaal zeer enthousiast. ‘Oo ga je zo fietsen? Dan word je vast verliefd op Friesland’.

Ik fiets door het Gaasterland. In tegenstelling tot de vlakke akkers die je veel in het Friese landschap ziet, is in het Gaasterland het landschap juist glooiend en bosrijk. In de ijstijd zijn keileemruggen opgestuwd en met zand overdekt. Staatsbosbeheer heeft hier rond 1900 bossen aangeplant. Zeker op een zonnige dag ziet het er schitterend uit. 

Ik passeer IJsboerderij De Buterkamp in Oudemirdum. Binnen in de boerderijwinkel staat een uitleg over de biologische landbouw.

Pauze
Af en toe heb ik een stukje wind mee. Wat heerlijk om vanzelf vooruit geblazen te worden. Bij Stavoren houd ik een korte pauze en ontmoet het Vrouwtje van Stavoren.
 

In Hindeloopen waait het stevig. De kitesurfers op het IJselmeer maken er goed gebruik van. De één na de ander stormt met grote kracht over het water. Een enkeling maakt een indrukwekkende looping.

Naar school
Aan het einde van de middag rij ik Workum binnen. Een gezellige lange straat met monumentale pandjes en historische geveltjes. Wat is Workum een leuk stadje. Achterin de straat staat een oud schoolgebouw uit 1907. Hier stap ik naar binnen.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Twee vlinders
Zo tegen het middaguur fiets ik door het Kuinderbos. Het Kuinderbos is 1100 hectare groot en is daarmee het grootste aaneengesloten bos van de Noordoostpolder. Ik haal diep adem…mmm wat lekker om die boslucht door je longen voelen stromen. Ik hoor in de verte een specht en vlak voor mij dwarrelen twee vlinders door de lucht.

Met open armen
‘Waar slaap ik vanavond?’ ‘Ik heb geen idee’. Totdat Jasper van Bionext mij een berichtje stuurt. Hij was vanmorgen in gesprek met iemand van stoerenvrouwen.nl. Haar ouderlijkhuis staat jawel, toevallig in Lemmer. Wil dat net de plaats zijn waar ik nog een plek om te overnachten zoek. Ik krijg een adres door en zo halverwege de middag fiets ik Lemmer binnen.

Alhoewel deze mensen mij niet kennen word ik met open armen welkom geheten. Ik mag gebruik maken van het appartement boven hun woning. ‘Wil je vanavond met ons meeëten?’ vraagt Betsy Gort aan mij. Nou graag. Inmiddels heb ik wel geleerd dat fietsen hongerig maakt. Dus als ik een gezonde maaltijd aangeboden krijg maak ik daar graag gebruik van. Ik ben niet de enige die aan tafel zit. De zoon van Betsy, haar schoondochter en kleinzoon eten ook een hapje mee. Het is niet zomaar een hapje eten want ‘s middag heeft deze familie net te horen gekregen dat kleinzoon nummer twee, nu echt in aantocht is.

Dankbaar werk
Vanuit het raam kijk ik uit op de ijzerhandel van de familie Gort.  Betsy en Jan Gort vertellen mij over hun leven. In de jaren negentig ontmoette zij tijdens een reis een Keniaanse dokter. Deze dokter vertelde hen over de schrijnende situatie van patiënten in Kenia en vroeg hen hem te helpen met het opzetten van een hospice in Kenia. Jan en Betsy waren onder de indruk. Ze moesten gewoon iets doen voor deze mensen. Met behulp van ondernemers uit de ijzerwaren- en gereedschappenbranche en andere donateurs zijn zij met de Stichting Nairobi Hospice Holland inmiddels verantwoordelijk voor de oprichting van zo’n 15 hospices in Tanzania, Malawi en Nairobi.

Bovendien hebben Jan en Betsy Gort naast de hospices een technische school en een hotel opgericht zodat de lokale bevolking in staat is een vak te leren en zichzelf in een inkomen kan voorzien, ook nadat bijvoorbeeld de kostwinner ernstig ziek is geworden of overleden is. Na 5 jaar moet de instelling over voldoende ervaring, capaciteiten en financiële draagkracht beschikken om dan zelfstandig verder te kunnen.

‘De hospice in Afrika is meer te vergelijken met een polikliniek zoals in Nederland’, legt Jan mij uit. ‘Mensen wordt niet alleen medische hulp geboden maar ook maatschappelijke zorg. Hun laatste levensfase wordt draaglijker gemaakt. Ze worden op een menswaardige manier naar hun einde begeleidt. Maar mensen die de kans hebben om te genezen worden ook geholpen’ legt Jan mij uit.

Boven de nieuwsbrief van de Hospice prijkt een mooie kop:
‘Voeg leven toe aan hun dagen, niet slechts dagen aan hun leven.’ En zo is ‘t.
Enkele dagen na mijn ontmoeting met de familie Gort is kleinzoon Sym geboren.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Aan het Ketelmeer staan op de dijk drie opvallende beelden. Mia vertelt mij enthousiast dat zij enorm geboeid is door kunst. In de tijd dat zij en Wim zelf nog een akkerbouwbedrijf hadden, kwamen zij in contact met kunstenaar Cyril Lixenberg. Deze stelde zijn werk beschikbaar om bij hun op het land te plaatsen. Ze lagen er 2 jaar. De provincie was enthousiast geworden en heeft uiteindelijk de beelden aangekocht. Nu staan ze op de dijk. Bij zonsopkomst en zonsondergang krijgen de beelden een mystieke sfeer.

Het nieuwe land
Via de Ketelbrug fiets ik naar de Noordoostpolder. De Noordoostpolder werd in 1942 drooggelegd. Tijdens mijn Pieperpadtocht vertellen verschillende boeren mij hun verhaal. De één voelde zich ‘gedwongen’ door de overheid zijn boerderij af te staan vanwege naderende bebouwing in het westen. In ruil daarvoor kon de betreffende boer wel nieuw land krijgen in de nieuwe provincie Flevoland. De andere boer tekende in en verliet zijn bedrijf om als pionier in het nieuwe Flevoland te boeren.

UNESCO werelderfgoed
Ik rijd dwars door Schokland. Ooit was Schokland een eiland in de Zuiderzee. Sinds de drooglegging maakt het deel uit van het vaste land van de Noordoostpolder. Sinds 1995 staat Schokland op de UNESCO werelderfgoed lijst. Bij het museum houd ik een pauze. Tijd voor een drankje en voor de avond moet ik nog een overnachting regelen. Ik bel met de Duitse Frau Fink uit Emmeloord. Zij runt een Bed & Breakfast aan huis. Vanavond kan ik bij haar terecht.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Vandaag staat Dronten op mijn planning. Das niet zo heel ver fietsen vanaf Lelystad. Ik aanschouw het  Flevolandse landschap met akkerbouw en de vele windturbines die met volle kracht draaien. Ik ben te gast bij Mia en Wim Salomons in Ketelhaven, Dronten. Tot een aantal jaren geleden hadden Mia en Wim nog een boeren bedrijf. ‘We waren de pioniers in de biologische landbouw. We hebben ruim dertig jaar geboerd, waarvan de laatste twintig biologisch’. De biologische aardappel is altijd één van Mia’s favoriete gewassen geweest.

Lekker en gezond
Tegenwoordig runt Mia een Bed&Breakfast aan huis. ‘Iedere gast krijgt bij ons een biologisch ontbijt. ‘ Ik wil op deze manier onze gasten laten ervaren dat biologisch eten ook heel lekker en gezond is.’ legt Mia uit. Mia heeft ook een nieuw concept bedacht om biologisch voedsel en met name de biologische aardappel onder de aandacht te brengen: de Jacket Potato!

Jacket Potato
De Jacket Potato is een gepofte biologische aardappel met een gezonde vulling erop, aangepast aan het seizoen en/of de smaak van de klant. Vanavond staat Mia met haar opvallende oranje Bio-Mobiel in Ketelhaven en biedt verse broodjes biologische hamburgers, verse biologische- soep en quiches aan. Mia, tevens voedingsdeskundige / diëtiste, geeft aan dat de Jacket Potato bedoelt is als een gezonde snack. ‘Het scheelt toch zeker de helft aan calorieën in vergelijking met een zak patat’.

Er heerst een gezellige sfeer in de haven. Het avondzonnetje straalt er uitbundig op los. Stoeltjes worden neergezet en havengangers halen hun eigen drankje te voorschijn. Mia’s biologische broodjes hamburgers zijn populair. Ik smikkel van de soep en de quiche. Of ik nog een stukje lust? Wat dacht je, dat laat ik mij geen tweede keer zeggen. Mmm.. lekker hoor. De Bio-Mobiel is een succes. De Jacket Potato zal binnenkort worden gelanceerd.

Mia gebruikt producten met EKO keurmerk. Dat betekent dat er geen kunstmest, chemische gewasbeschermingsmiddelen en herbiciden gebruikt zijn. Jacket Potato is met de Bio-Mobiel in te huren voor (kinder-)feestjes, reünies, open dagen, voor particulieren of bedrijven, of bij andere kleine evenementen.

Mocht je ook eens bij Mia en Wim willen logeren in hun B&B. Weet dan, dat je na een dagje fietsen, van Wim een energetische of klassieke massage kunt krijgen (wel op afspraak) .

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

De eigenaar van Camping de Parel raadt mij aan om beslist een kijkje te nemen op een punt waarop je werkelijk een prachtig uitzicht hebt over de Oostvaardersplassen. Vandaag ervaar ik op de fiets nogal wat tegenwind. Ik kom moe aan bij Door Miggelbrink van B&B Doors Logies in Lelystad.

Ik word meteen flink in de watten gelegd. Wat is dat heerlijk zeg. Ik kom helemaal bij. Door maakt voor mij een gezonde biologische maaltijd klaar. Mmm wat smaakt dat!

Sinds dit voorjaar heeft B&B Doors Logies aan haar bestaande B&B een nieuwe vleugel geopend. Het nieuwe gedeelte van het gebouw heeft een bijzondere vorm. Het bestaat namelijke uit vijf hoeken. Door laat mij enthousiast weten dat zij zich bij het ontwerp heeft laten inspireren door het pentagram dat symbool staat voor veiligheid.

In de ontvangstruimte/ ontbijtzaal zie ik een doek van de Vitruviusman van Leonardo da Vinci hangen. Da Vinci hanteerde met zijn werk de Vitruviusman precies dezelfde verhoudingen als dit B&B; de gulden snede. Deze ‘goddelijke verhouding’, die zie je, als je goed kijkt, overal om je heen. Bijna alles in de natuur groeit namelijk volgens dit principe. Architecten, schilders, beeldhouwers en tuinontwerpers gebruiken de gulden snede al sinds de vroegst bekende ontwerpen.

Naast de in totaal zeven B&B kamers en minicamping is er bij Doors B&B ook een ruimte in het Pentagram te huur waarin in kleine groepen trainingen of workshops in een rustieke sfeer met bezieling geven kunnen worden. En dat straalt Doors B&B ook helemaal uit. Het is een veilige plek waar je warm ontvangen wordt. Ik heb weer flink wat energie bijgetankt en ontspannen en uitgerust fiets ik na een smakelijk biologisch ontbijt verder door het Flevolandse landschap.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

De wind blaast de regen tegen mijn gezicht. Met mijn regenpak aan rij ik Flevoland binnen. Jaggies..wat een weer. De tocht is er niet minder mooi om. Alhoewel Flevoland ‘nieuw’ land is, zijn er in Flevoland prachtige ‘volwassen’ bossen te vinden. Het Hulkensteinse bos met zijn in gras en mos gehulde ondergrond doet enigszins sprookjesachtig aan. Er wordt gezegd dat het Horsterwold en het Hulkensteinsebos met zo’n 4.000 hectare één van, zoniet dé grootste aaneengesloten loofbossen van West-Europa vormen.

In het bosrijke natuurgebied Horsterwold logeer ik in een trekkershut bij Camping De Parel. Vijf jaar geleden is deze familiecamping door de huidige eigenaar overgenomen. Jaar na jaar hard werken met ‘n uiterst vriendelijk en gastvrij team lijkt Camping De Parel inderdaad een prachtige parel te worden. Camping De Parel ligt midden in het bos. Direct vanaf het kampeerterrein vaar je zo met je kano het water in. ‘Ooit is er zelfs een Duitser vanuit Duitsland zo naar de camping komen varen’, vertelt de vriendelijke jongeman achter de receptie mij.

‘Je komt precies op het goede moment. Vanavond is De Nacht van Zeewolde.’ De nacht van Zeewolde is een jaarlijks terugkerend live muziek festival in het centrum van Zeewolde. Dat lijkt mij een leuk idee voor de avond. Ik stap op mijn fiets en ga een hapje eten in het gezellige centrum op nog geen 2 kilometer afstand van de camping. De regenbuien zijn gelukkig weggetrokken. Ik geniet van een schitterende avond met live muziek.

Pfff…  ik begin voor het eerst tijdens deze tocht echt moe te worden. Het is tegen zessen als ik Cobie van Boerderij de Riet opbel. Ik zou er nu toch bijna moeten zijn. Ik stap weer op mijn fiets en raak volledig de weg kwijt. De vermoeidheid breekt me op. Vandaag heb ik weer ruim 90 kilometer gefietst. Ik voel me minder scherp en mis dus blijkbaar een afslag. Anderhalf uur later schuif ik bij Jan en Cobie de Kruijf aan de keukentafel aan. Ik krijg gelukkig heerlijke biologische piepers voorgeschoteld. Dat geeft weer energie!

Boerderij de Riet is een boerderij met een geheel eigen karakter. Ik krijg een rondleiding van Cobie. We lopen door de koeienstal. De koeien laten flink van zich horen. Boe..boehoe. Boer Jan rijdt met de trekker de stal in. Het is etenstijd.

In een luchtige serrestal staan zo’n 500 biologische varkens. De varkens krijgen o.a. het op de boerderij zelf geteelde graan te eten. Het stro dat overblijft na de oogst, wordt gebruikt om in te scharrelen en te slapen.

Ik loop de boerderijwinkel binnen waar o.a. de eigen piepers, streek- en andere biologische producten worden verkocht. Cobie vertelt dat de boerderij ook een knoflookteler en een bierbrouwer huisvest.

De Kookstudio
Wat deze boerderij nog unieker maakt is dat je met de melk van de koeien, de kakelverse eieren van de kippen, de zelf geoogste seizoensgroente en aardappelen in de eigen kookstudio een heerlijk gerecht kan maken tijdens een kookworkshop. Regelmatig vinden er in de Kookstudio ook opnames plaats. Zo wordt er op het moment dat ik op De Riet verblijf een filmpje voor de diabetesvereniging opgenomen. Leuk detail is dat de keuken uit de Kookstudio ooit bij Jan de Bouvrie in huis heeft gestaan.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Wanneer je in dit statige pand overnacht heb je niet direct het idee dat je in een hostel verblijft. Het Stayokay Utrecht-Bunnik ligt prachtig gelegen in de bossen aan de Kromme Rijn op nog geen 5 kilometer afstand van Utrecht. Vanuit hier vertrek ik de volgende ochtend richting Driebergen. In Driebergen bij landgoed Kraaybeekerhof word ik hartelijk ontvangen. Ik loop wat rond in de in prachtige, in bloei staande bio-dynamische tuin en maak kennis met Marian van den Berg.

Marian plukt wat takjes en is in de weer met haar schoffel. Marian onderhoudt de kruidentuin van Kraaybeekerhof. Elk kruid heeft weer een andere medicinale werking. Bovendien zijn de kruiden ook erg smakelijk en worden ze, naast de zelfverbouwde groenten, veelvuldig gebruikt in het restaurant van het landgoed. Mmm.. wat ruiken die kruiden lekker. Over een uurtje gaat de keuken open en krijg ik een een lekkere lunch voorgescholteld. Als ik al die geuren en kleuren in de tuin zie loopt het water me nu al in de mond.

Bijenleven
Marian laat me ook het bijenhotel van Kraaybeekerhof zien en legt mij enthousiast uit hoe het leven van een bij eruit ziet. Ik ben erg geboeid door haar verhaal.

Bijen hebben we als mens nodig om onze gewassen te bestuiven. Zonder bestuiving dragen de bomen geen vruchten. We staan er niet altijd bij stil, maar zonder bijen zouden er bijvoorbeeld geen groenten, geen noten, geen chocolade, geen koffie en ook geen fruit zijn. Het nieuwe landbouwgif draagt volgens het milieubureau van de Verenigde Naties bij aan een massale bijensterfte in de wereld. Van alle Europese landen heeft Nederland de grootste bijensterfte. Zembla maakte er een  interessante documentaire over.

Smaaksensatie
De koks van restaurant Kraaybeekerhof  bereiden een salade voor mij. Wanneer ik het eten aandachtig over mijn tong laat glijden ervaar ik een totale smaaksensatie. Mmm wat is dit ontzettend lekker. In de keuken laten de koks mij nog meer verschillende smaaksensaties beleven. Ik proef van de Kraayenbeekerhofse kruiden, oliën, honing etc.

Wow wat een leven.. ik fiets door de meest schitterende landschappen. Ik ontmoet bijzondere, vriendelijke, gastvrije mensen op mijn weg. En van deze heerlijke Pieperpad ervaring geniet ik ook weer intens.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Een nieuwe dag is aangebroken. Nine Sligter van B&B Johanna’s Hoeve heeft een heerlijk ontbijt voor mij geregeld. Ik stap op mijn Gazelle en fiets over de dijken van de Hollandse Waterlinie. De wind waait door mijn haren. Tegen de middag trek de dicht zittende lucht langzaam open. De lucht voelt warm aan. Op een steenworp afstand van Utrecht, tussen Houten en Bunnik passeer ik de schitterende monumentale boerderij ‘Nieuw Slagmaat’. Ik besluit het erf op te gaan voor een spontaan bezoek. Ik zie de koeien, geiten en een paardenpension. In de boerderijwinkel van het Fruit- en zuivelbedrijf tref ik Jeannette van der Maat aan.

Jeanette vertelt dat ze hier een breed assortiment streekproducten, boerenzuivel, vruchtensappen, diverse soorten groenten en fruit verkoopt. Het fruit wordt niet biologisch maar wel op milieubewuste wijze geteeld. De kersen hier zijn populair, de ene na de andere klant komt binnen wandelen.

En dan gaat het gesprek over de kiloknallers.. de ah, c1000 en jumbo’s die kersen voor bodemprijzen importeren vanuit bijvoorbeeld Griekenland. Ik vraag me af of het nu echt nodig is dat de supermarkten kersen over laten vliegen terwijl op dit moment ons eigen land er vol mee staat.

Streekproducten
Streekproducten zijn goed voor de stimulering van kleinschalige bedrijvigheid en behoud van de ‘toegevoegde waarde’ van de streek. Streekproducten stimuleren de werkgelegenheid en verminderen de milieubelasting in de productieketen. Uit onderzoek van o.a. LTO Nederland blijkt zelfs dat streekproducten 70% transportbesparing en reductie van CO2 emissie opleveren.

Dus lieve lezers, dit lijken me genoeg redenen om eens een product uit eigen regio, streek of land te kopen.
Eet smakelijk!

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

Het is zondag en muisstil op straat. In de dorpen die ik passeer is geen mens te bekennen. Ik zit al een aantal uren op de fiets. Mijn maag begint te knorren. Geen winkel, café, restaurant of andere eetgelegenheid is, in tegenstelling tot wat ik als randstadbewoner gewend ben, open op deze dag.

In de buurt van Leerdam fiets ik over een weg waar de bomen letterlijk de grond uitgewaaid zijn. Het heeft hier afgelopen week flink gestormd. Plotseling zie ik aan mijn rechterzijde een pannenkoeken restaurant. Een motorclub heeft dit stekkie ook gevonden. Ik val nu bijna van mijn graatje van de honger, ik stap af en zoek een plekje op het zonnige terras. Ik bestel een grote pannenkoek met veel verse aardbeien.

Zo tegen het einde van de middag kom ik aan bij B&B Johanna’s Hoeve. B&B Johanna’s Hoeve ligt aan de Nieuwe Hollandse Waterlinie bij Culemborg. Een sfeervolle B&B in een schitterende stukje Nederland dat zeker een bezoek waard is. De Nieuwe Hollandse Waterlinie was ooit een verdedigingslinie. Als de vijand eraan kwam, konden stroken weiland tussen Muiden en de Biesbosch onder water gezet worden. Het land werd daardoor moeilijk begaanbaar voor de vijand. De linie deed dienst van 1815 tot ongeveer 1940. Het gebied staat op de nominatie voor de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Gastvrouw Nine Sligter van B&B Johanna’s Hoeve tipt mij om Stichting Werk aan het Spoel te bezoeken. Werk aan het Spoel is een van de vele forten van de linie die Holland moest beschermen tegen indringers. De forten en werken werden op de zwakkere plekken in de linie gebouwd. Het is een prachtige avond. Ik fiets over de Goilberdingedijk en maak kennis met de beheerder van Werken aan het Spoel, Anita van Zandvoort. Net als B&B Johanna’s Hoeve ligt Stichting Werken aan het Spoel aan de Lek. Anita legt mij uit dat de stichting een ontmoetingsplek voor wandelaars, fietsers en cultuurminnaars wordt. ‘Er komt een openluchttheater voor zo’n 300 personen. Als er geen voorstellingen plaatsvinden blijft het theater door z’n natuurlijke ontwerp een met zijn omgeving’. Ook het atelier wordt binnenkort opgeleverd waar verschillende kunstenaars gebruik van mogen maken. Zij krijgen de mogelijkheid om op deze inspirerende plek hun werk te maken en te exposeren.

Anita biedt mij een heerlijk kop biologische tomatensoep aan. Dat is smullen geblazen. Anita vertelt me dat ze ook bedrijfsleider van De Veldkeuken is. En hoe toevallig… mocht nu net De Veldkeuken in mijn Pieperpad gidsje staan. De Veldkeuken in Culemborg is een nog nieuw te openen vestiging waar net als bij hun vestiging in Bunnik/Amelisweerd o.a. knapperige broodjes, lekker taartjes, smakelijke soepen, sapjes, wijnen en streekbier geserveerd worden.

En natuurlijk allemaal biologisch!
Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

De schemering valt in wanneer ik op het erf van zorgboerderij Beversoord in Strijensas arriveer. Jan Schouwenburg heet mij welkom en voorziet mij in een overnachting met ontbijt. De volgende ochtend loop ik rond op de zorgboerderij.

Zorgboerderij Beversoord geeft mensen met een verstandelijke handicap een dagbesteding. Ook mensen die vastgelopen zijn in de maatschappij kunnen bij Zorgboerderij Beversoord terrecht. Ik wandel door de theetuin, de pluktuin, de kas en sta oog in oog met een wel heel groot Nieuw Zeelands varken.

Aan de oostenlijke buitenrand van Dordrecht fietst ik langs de Nieuwe Merwede richting de Kop van het Land. Voordat ik met de pont naar de overkant vaar, ga ik eerst eens even een lekker broodje eten. En wat denk je… spontaan wandel/fiets ik wederom een biologische (huiskamer)restaurant binnen. Een uitstekend moment voor een lekkere biologisch, vegetarische lunch.

Ik voel me weer vol energie. En ben er klaar voor om mij richting het Nationale Park de Biesbosch te begeven. Een schitterend stukje getijden landschap van kreken, wilgenvloedbossen, ruige paadjes en open weides. De Biesbosch is het grootste zoetwatertijdengebied van Europa (9000 ha). Het beheer is erop gericht de natuurlijke en landschappelijke verscheidenheid te vergroten. En na anderhalve eeuw afwezigheid is het hier gelukt de bever te herintroduceren.

Met de watertaxi vanuit Gorinchem sta ik ineens midden in een hippiefestival. Overal zijn oldtimers te zien, volkswagen busjes, hippies en gewoon mensen die zin hebben in een leuk festival. Er klinkt volop muziek. Het ziet er gezellig uit. Ik ben nog niet op mijn eindbestemming van de dag. Ik vervolg mijn weg op het Pieperpad.

Bij een B&B in Noordeloos vind ik een slaapplaats voor de nacht. Gelukkig maar. Want dat bed heb ik hard nodig. Ik ben bekaf. Ik heb vandaag zo’n 90 kilometer gefietst.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

De kinderen van Jan en Aafke geven mij een enthousiaste afscheidkus voordat ze naar school vertrekken. Wat een schatjes zijn het. Ik pak mijn spullen bij elkaar en fiets in de loop van de ochtend van Oude Tonge via Den Bommel over de Haringvlietbrug. Er staat een stevige wind en voor het eerst tijdens het fietsen van het Pieperpad daalt er een regenbui over mij heen. Gelukkig breekt het zonnetje kort daarop door. Ik passeer een schitterend stukje natuur en als ik naar rechts blijf kijken bekruipt even me het gevoel dat ik in Afrika fiets.

Aan de overkant van het Haringvliet fietsen mijn ouders me tegemoet. Vandaag sluiten zij een dagje bij mij aan. We fietsen over de dijken langs Zuid-Beijerland, Nieuwendijk, Goudswaard, Piershil, Klaaswaal tot aan Westmaas. Op het asfalt op de dijken zie ik prachtige teksten geschreven staan: ‘Op dit punt gekomen is alles open’, ‘Ga verder zonder om te kijken’ en ‘Het ligt voor je’.

In Westmaas gaan wij op aanraden van mijn tante uit Klaaswaal een hapje eten bij het restaurant ‘Het Wapen van WestMaas’. Het restaurant is nog maar net geopend en ter plekke komen we er achter dat de chef het liefst werkt met biologische producten. ‘Omdat de smaak gewoonweg vaak van veel betere kwaliteit is’.

Het Pieperpad gaat verder. De zon zakt langzaam naar de horizon en drapeert met met haar gelige licht het landschap in een warme deken. Ik stap van mijn fiets om een foto te maken van de koeien die grazen op het land. Plotseling stoppen ze met grazen. Ze kijken mij met grote ogen aan. De kudde beweegt zich massaal richting mijn persoon alsof ze door hebben dat ik een foto wil maken.

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.

De laatste kilometers van de dag leiden mij naar Oude tonge op het Zuid Hollandse eiland Goeree-Overflakkee.  Ik schuif aan de keukentafel aan van Jan en Aafke van Tilburg. Aafke en Jan runnen een biologische melkgeitenhouderij en akkerbouw bedrijf van zo’n 40 hectare. Mmm… ik krijg heerlijke piepers voorgeschoteld. Uiteraard van eigen land. De 3 kleine kinderen van Jan en Aafke vinden het wel interessant zo’n logé en vragen of ik soms stage kom lopen op hun bedrijf. David (5) geeft mij een rondleiding op het erf, Rosa (6) maakt een mooie scoubidoo versiersel voor op mijn fiets, de kleine Johanna (2,5) klimt op mijn schoot en speelt graag kiekeboe met mij.

Twee keer per dag melken Aafke en Jan de 450 geiten. Het melken duurt zo’n 2,5 uur per keer. Vanavond mag ik meekijken. Met de nieuwe melkstal die nog in aanbouw is, hopen Jan en Aafke het melken wat sneller door te kunnen lopen. Samen met Jan stap ik op de trekker en ga het land op om het voedsel voor de geiten te verzamelen. Een erg leuke ervaring. Ik heb nog nooit op een echte trekker gezeten. We maaien voor de geiten van Jan en Aafke een mengsel van gras en klaveren. De geiten zijn er gek op. In de zomer staan de geiten ook vaak buiten.

Bij terugkomst in de stal worden Jan en ik door Aafke geroepen. Totaal onverwacht zijn 4 dames aan het bevallen. Wow wat bijzonder om daar bij te mogen zijn. Moeder geit geeft zich over aan de weeën en de hulp die Aafke haar biedt. Binnen een korte tijd hebben alle vier de geiten hun kroost bij elkaar. 1 geitje werd doodgeboren. De andere 6 kleine geitjes maken het gelukkig goed.

De moeders likken hun pasgeborenen liefdevol schoon. Er klikt volop luid ge-meh uit de stal van Aafke en Jan. Enkele uren later staan de kleine geitjes al op hun pootjes. En ze zijn zoooo schattig!!!

Het Pieperpad is een initiatief  van Bionext en Greenpeace. Daniëlle is ambassadeur van het Pieperpad.